اُردو ہے جِس کا نام ہم ہی جانتے ہیں داغ
سارے جہاں میں دھوم ہماری زُباں کی ہے

12.31.2005

چمبڑ جا

یہ لطیفہ پنجابی کا ہے اور پنجابی میں ہی خوب لگتا ہے۔ ترجمہ اس کا مزا کِرکَرا کر دا گا۔
ایک بندے دا ویاہ نہیں ہوندا تے او "چھڑیاں دی اَگ نہ بلے" وی سُن سُن کے تنگ آ جاندا اے۔ آخرکار اپنے ہتھ اپنی حیاتی مکاؤن دا فیصلہ کر کے بیلے (جنگل) وچ نکل جاندا اے تانکہ اُنھوں کوئی بھگیاڑ ڈپھ لوَے۔ اپنے غم وچ غلطاں سِر نیوڑے ٹُریا جاندا تے اِک اُجاڑ جگہ انھوں اِک چُڑیل لبھدی اِے۔ او فیر وی لگا جاندا اے۔ چڑیل بڑی پرشان ہوندی اے تے چھڑاپی مار کے اوہدے رستے وچ آن کھلوندی اے۔ آکھدی اے۔۔ہو ہا ہا ہا ۔۔۔تینوں جابدا نئیں۔۔ میں چڑیل آں!
بندہ نجر اُتاں کر کے تکدا اے تے کھندا اے۔۔ ویکھنی کی ایں۔ آ فیر چمبڑ جا

کچھ باتیں محسنوں اور دل جلوں کی:تعداد1

Anonymous Ejaz Asiنے کہا...بتاریخ و بوقت1/02/2006 10:08 PM

hehe that was very funny indeed. Thumbs up :P

 

Post a Comment

کچھ تعلقات اس حوالے سے:

Create a Link

صفحہ اول کو۔۔: Home <<